บทที่ 206 ตอนที่ 57.1 ไออุ่นที่คุ้นชิน

มิว Part

ผมใช้เวลาอยู่กับตัวเองเพื่อไล่เรียงว่าต้องทำอะไร และเพื่อจัดการความรู้สึกจนสำนึกได้ว่าไม่ควรรออะไรอีกแล้วอีกสองวันต่อมาสองขาก็พาตัวเองมายืนเกาะรั้วรอพี่ชายข้างบ้านตั้งแต่ยังไม่สี่โมงเย็น จนมืดค่ำก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาเลยว่ะ

พรึ่บ! “มาแล้ว!” แม้จะมืดค่ำผมก็ยังปักหลักทั้งยืนทั้งนั่งข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ